Mat Kubaj jest artystą wizualnym, malarzem i performerem, którego praktyka twórcza opiera się na uważności, geście i doświadczeniu obecności. Jego działania sytuują się na styku malarstwa, performansu i instalacji, tworząc spójny język artystyczny oparty na procesie, relacji i czasie. Sztuka Kubaja nie jest zamkniętym obiektem — jest wydarzeniem, zapisem chwili i zaproszeniem do współuczestnictwa.
W malarstwie artysta posługuje się przede wszystkim tuszem japońskim, pracując na papierze, płótnie i ceramice. Jego abstrakcyjne kompozycje budowane są w ograniczonej, często monochromatycznej palecie, z dominacją czerni i bieli, uzupełnianej organicznymi tonami uzyskiwanymi m.in. poprzez barwienie podłoża esencją liści herbaty. Każdy obraz jest zapisem intuicyjnego gestu — śladem koncentracji, oddechu i decyzji podejmowanej w danym momencie. W twórczości Kubaja wyczuwalna jest inspiracja estetyką Zen, kaligrafią shodō oraz ideą równowagi pomiędzy ekspresją a ciszą.
Istotnym obszarem jego praktyki jest performance, traktowany jako autonomiczne medium artystyczne, ale także jako rozszerzenie malarstwa w przestrzeni i czasie. Działania performatywne Mata Kubaja często mają charakter rytuału — są oparte na prostych gestach, powtórzeniach, pracy z ciałem oraz bezpośrednim kontakcie z widzem. Publiczność nie pełni tu roli biernego obserwatora, lecz zostaje włączona w proces twórczy, współtworząc znaczenie i przebieg wydarzenia.
W performansach takich jak „Biała Szata”, „Wigilia 12 potraw”, „W pełni” oraz w działaniach realizowanych w ramach projektu „Tanabata”, Mat Kubaj poszerza pole malarstwa o wymiar cielesny, relacyjny i rytualny. Obraz przestaje funkcjonować jako autonomiczny obiekt, a staje się procesem i doświadczeniem współdzielonym z innymi.
Artysta podejmuje tematy wspólnoty, samotności, pamięci i transformacji, sięgając po gesty zakorzenione w tradycji oraz osobistym doświadczeniu. Malarskie działania przenoszone są na ciało, tkaninę lub wspólny stół, gdzie granica między dziełem a uczestnictwem ulega zatarciu.
Istotnym medium w tej praktyce jest często ruch — taniec rozumiany jako forma uważności i wyzwolenia. Performance staje się przestrzenią spotkania: z drugim człowiekiem, z tożsamością i z samym sobą.
Twórczość Mata Kubaja była prezentowana na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce, m.in. w galeriach i instytucjach sztuki współczesnej w Warszawie, Krakowie i Poznaniu. Jego prace funkcjonują zarówno w kontekście wystawienniczym, jak i w kolekcjach prywatnych. Niezależnie od medium, jego działania łączy konsekwentne zainteresowanie procesem, relacją oraz doświadczeniem „tu i teraz”.
Sztuka Kubaja to zaproszenie do zatrzymania się, uważności i wejścia w dialog — pomiędzy gestem a ciszą, formą a emocją, artystą a odbiorcą.

